De brief die al verwacht werd

Geachte mevrouw,

We hebben onlangs bij een steekproefcontrole van uw leeftijdsgroep geconstateerd dat u zich bevindt in de welbekende categorie 'overtollige aanwezigheid'. We kunnen ons voorstellen dat u zich daar niet geheel van bewust was en willen u hierbij informeren over uw mogelijkheden en de gewenste keuzerichting binnen uw mogelijkheden.
Ten eerste is het evident en overduidelijk dat mensen die vallen in de categorie 'overtollige aanwezigheid' geenszins als negatieve aanwezigheid ervaren worden in hun directe omgeving. U kunt er van verzekerd zijn dat uw naam niet genoemd is door een van uw naasten uit uw eigenzorg netwerk. Eenieder is en blijft van mening dat uw bestaan in hun leven hen zin en betekenis verleent.
Ten tweede is het geenszins de bedoeling uw verleden op welke wijze dan ook te betrekken in het bereiken van de categorie 'overtollige aanwezigheid'. Deze categorie gaat te allen tijde over het huidige meetmoment en is gebaseerd op de toekomstverwachting van de persoon in kwestie.
Ten derde staat het u te allen tijde vrij ons in kennis te stellen van gebleken vergissingen bij onze steekproefvaststelling. U weet dat het systeem met 99,9% zekerheid juiste gegevens verstrekt, maar de kleine kans van 0,01% is te groot om te verwaarlozen en wij bieden u vanzelfsprekend de gelegenheid daar gebruik van te maken. U bent zich er ongetwijfeld van bewust dat slechts eenmaal de mogelijkheid bestaat in beroep te gaan tegen de vaststelling van uw naam als behorend tot de categorie 'overtollige aanwezigheid'. Bij herhalen van verschijnen van uw naam in deze categorie zijn wij ervan overtuigd - en u bent het daar ongetwijfeld mee eens - dat het systeem geen vergissing begaan heeft.

De volgende feiten hebben geleid tot de door u behaalde categorie.
- het ontbreken van een betaalde betrekking
- het ontbreken van kinderen jonger dan 12 jaar
- het ontbreken van een partner
- het ontbreken van een actief netwerk
- het ontbreken van een belastingbijdrage boven de bijstandsnorm
- het ontbreken van een mobiele aansluiting op het centrale controlenetwerk
- het ontbreken van een melding 'uitzonderingssituatie' (hieronder vallen degenen die aannemelijk kunnen maken dat voornoemde feiten slecht tijdelijk zijn. Bijvoorbeeld het bestaan van een nog niet in het systeem verwerkte zwangerschap of het nog niet in het systeem verwerkte relatie met een kredietwaardige partner)
- het behoren tot een minderheidsgroepering
- het behoren tot een aangewezen leeftijdscategorie voor de steekproefmeting

Aangezien deze feiten in het systeem opdoken bij uw naam nemen wij aan dat de vaststelling uit de steekproef sluitend is.

Vervolgstappen voor uzelf zijn nu als volgt:

Op een door u nader te bepalen datum (waarbij we in acht nemen dat lopende situaties waar geld mee gemoeid gaat dat anderen nog van u ontvangen geheel afgerond dienen te zijn), die uiterlijk drie weken na dit schrijven dient te zijn, vervoegt u zich bij het kantoor waar voltooide levens hun bestemming vinden.
Hoe de gang van zaken binnen dat kantoor verloopt is u gevoegelijk bekend, aangezien u eerder al op de hoogte gesteld bent van de wetgeving omtrent voltooid leven en de te volgen stappen.

Nadat u de afspraak met het kantoor heeft bevestigd verzenden wij aan u een 'uitschrijving uit het systeem' kaart, waarmee u uw nalatenschap kunt afwikkelen volgens de bijgevoegde voorschriften.

Wij wensen u een goede toekomst!
En zien uit naar uw gekozen datum.

Met de meeste hoogachting,

uw vertegenwoordiger van het systeem.

Verhaaltje voor de kijkbuiskinderen

Het was de avond voor vertrek, de boot lag al klaar. Volgepakt met geschenken die alle kinderen in Nederland dit jaar zouden ontvangen.
De schimmel hapte aan een wortel.
Sinterklaas werkte het grote boek bij, zodat ook de kinderen die die dag geboren waren er in vermeld zouden staan.

En toen gebeurde het. Ineens bedacht Sinterklaas dat hij voortaan het anders aan zou pakken.
Voortaan zou hij zonder hulp de daken op gaan!
Dat zou vast eenvoudiger zijn dan al die Pieten onderdak bieden en een journaal te geven waar hun capriolen in verteld worden.

Het zou wel even wennen zijn natuurlijk. Alleen maar Sinterklaas en zijn schimmel. En de cadeautjes uiteraard. En niet te vergeten de gedichten! Dat zou hij weer in ere herstellen. Plagerige tonen in een vrolijk gedicht vol humor. Heel wat fijner dan een surprise die je kapot moet maken om bij je cadeau te komen.

De nacht viel in, de ochtend brak aan en zonder dat de Pieten het door hadden was midden in de nacht de stoomboot weggevaren. Naar Nederland. Met schimmel aan boord en Sinterklaas aan het roer. Zoals het hoort.

Vervolgverhaal

Het had anders kunnen lopen. Als ze nou niet zo onvoorzichtig geweest was had geen mens geweten waar ze mee bezig was.
Maar helaas. Ook toppers maken fouten. Vergissingen. Fouten kun je het natuurlijk niet noemen als je het zelf gedaan hebt.
Waar was het nou misgegaan? Wat had ze nou over het hoofd gezien? Of was het de radiointerviewer geweest?
Als ze nou niet had opgehangen, zou het dan anders gelopen zijn?

Het staat gedrukt en dus kun je het negeren.

De krant was nog niet bezorgd en hij wist dat hij nog veilig was. Snel nog even wat geld overboeken naar de Canarische eilanden, geen haan die er naar zou kraaien. Snel nog wat aandelen wegsluizen naar Haïti, van je hela hola hoelahoep. Het ging lukken. Hij zou er mee wegkomen. Hij wist het zeker.
Geld en goederen waren veilig. Nu kon de krant schrijven wat die wou, het zou hem niet deren. Hij had immers uitsluitend en alleen fictie geschreven. En dat er daarna dingen gebeurd waren die exact overeenkwamen met zijn fictieve boek, berustte louter op toeval. Dat was zijn verhaal en dat zou het blijven. Of ze nu hem uit gingen nodigen voor Pauw, om hem daar door te zagen op de onsubtiele wijze die hij van mijlenver aan zag komen, of dat ze hem toch onverhoopt in een officieel verhoor tot praten zouden aanmoedigen, zijn naam zou haas zijn en hij komt uit Losser, hij weet van niets.

Grappig dat iedere bladzijde van zijn boek overeen gekomen was met de realiteit van heden ten dage. Hij had het niet beter kunnen verzinnen. Of eigenlijk, het was leuk dat hij nu dubbel gewin had bij zijn fantastische vooruitstrevende visie op de realiteit van alledag. Zijn wereld was in boekdrukvorm verschenen. En grif verkocht. En besproken ook in toonaangevende kranten. Hij had er om moeten lachen. Dat ze met al hun poeha over hoe de wereld naar de mallemoeren ging, tegelijkertijd zijn boek bejubelden, puur en alleen omdat hij er 'roman' op had laten zetten en niemand op het idee gekomen was dat hij bedoeld had 'geenszins fictie'.
Hij had het voorbeeld van de geschiedenis ter harte genomen. Eerst publiceer je je denkbeelden en doe je lekker of je neus bloedt als men meent dat het serieus genomen moet worden. Natuurlijk niet, zeg je, het is fictie, ik ben auteur, ik zou nooit dit soort dingen noteren als het niet louter fictie was.
En dan, als iedereen weer in slaap gesukkeld was ga je langzaam werken aan je echte plan, dat je in je boek al keurig uit de doeken gedaan had. De mensen die aan je kant staan lezen het boek als hun bijbel en de anderen missen ten enen male je diepere bedoelingen. Veel handiger idee dan al die malloten die zich eerst in de nesten werkten en daarna nog eens de moeite namen hun gedachtegoed in boeken om te zetten.
Nee, hij wist het wel. Hij ging het helemaal maken.